Laps Sanat!
Siz Keşfedin Diye Var

Yeni bir 'ben' yaratmak en sancılısı Sylvia. Tutunduğun her şeyden vazgeçmek, hatalarınla yüzleşip kendi kabuğuna çekilme vaktinin geldiğini geç de olsa anlayıp yola koyulmak ve yeniden doğmak en sancılısı. Hazır mısın bu yolculuğa? Sylvia hepinizin malumu. Kalbinin ritmiyle konuşan, ruhunun derinliklerinde seven hiç büyüyemeyen çocuk kadın. Lekelenmemiş güzelliğiyle ışıldıyan, kendi bahçesine çiçek olup; komşu topraklara filiz olmaya yüksünmeyen, canından çok veren haylaz k

“Neyle hatırlanmak istiyorsun?”, diye sordu Sylvia… Dedi ki O; kendine mağlup nice ruhların kalbindeki ince sızımla. Peki o ruhlar...

Slyvia’yı hatırlarsınız. Hani bizim göğü kovalayan deli kız. İşte o. Hayat ona kurnazlığı bir türlü öğretemedi, çokça denk geldi...

⠀ ⠀ Şu boktan 3 günlük dünyada sessiz sedasız gidebilmek varken, her gün birilerine bile isteye zarar veriyoruz. ⠀ Hala şaşırabiliyorum...

İnsan denilen varlık ne tuhaf! Daha dün seni heyecandan heyecana sürükleyen şey/kişi/durum bir bakmışsın en sevimsiz en tahammülü...

Soy bilimi ile ilgili merakınız artıkça, görüyorsunuz ki bağlarınızı temellendiren şeylerin birçoğu kalıtsal düzeyde sizlere ailenizden...

Gizli dünyamın penceresini araladım bugün. Az biraz hesaplaştım kendimle. Yatağımın üstünde duran kitap, dostum Virginia Woolf’un Kendine...

Sabahattin Ali ile sohbet ediyoruz bir gün. ⠀ Bana neden bu kadar naif olduğumu soruyor… Ne diye böylesine tuhaf olduğumu ve dahi...

Yolcu edemediklerin yüzünden, gelse de fark edemediğin insanlar oldu mu hiç? ⠀ Oldu değil mi...?⠀ ⠀ Ve sonunda,⠀ Onu kelimelere...

Öyle ki her çeşidi mevcut bunun. Kendi özbenliğinin insana yabancılaşması, dine, topluma, kapı komşun Ayşe teyzene, bakkalcı Zeki...

⠀ Bugün neden çalmıyorsun Sylvia? Bunu sana kızarak soruyorum. Kızıyorum çünkü, beni önce alıştırıp, sonra öylece yalnızlığıma...